ரஸகுல்லா காளி

0
ஓவியம் மஞ்சித் பவா( photo taken from invaluable gallery)
  • ஜீவ கரிகாலன்

 ஷாப்பிங் முடித்து, அக்கடாவென சோஃபாவில் கயல் தலை சாய்த்தபோது சார்ஜில் இருந்த போன் ஒலித்தது.

மரிம்பா .. சே..சே என்ன இது?

சத்யா – ஒரு வைரஸ் – மனதுக்குள்ளே அந்த சொல் பிளிங்க்கியது, அது அவள் கேள்விக்கான பதில். எப்படியாவது அவனை ப்ரேக் அப் செய்தாகணும் என்று தினமும் காலைச் சிற்றுண்டியை தயார் செய்யும்போதே அவளுக்கு இப்படித்  தோன்றிவிடும்.

அதை நாள் தவறாமல் அவள் நினைத்துக் கொண்டாள், சில மாதங்களாக.

கேஸ் அடுப்பின் இரண்டு பர்னர்களிலும் நீலநிறத்தில் சமமாக எரிந்து கொண்டிருந்தது. ஒன்றில் ஜீராவும் இன்னொன்றில் பாலும் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. பாலில் எலுமிச்சையைக் கொட்டித் திரண்டு வந்த பாலாடையை வடித்து தனியாகச் சேமித்துக் கொண்டாள். டோஸ்டரில் மிதமாய் கருகிய ரொட்டிகளைத் தின்றபடியே ஆடைகளை உருண்டையாகத் திரட்டினாள். குங்குமப்பூவும் பாதாம் துகள்களும் அதில் ஆசை ஆசையாக ஒட்டியிருந்தன.

மீண்டும் மரிம்பா

வேண்டாம் கயல் – போனை எடுக்காதே. சப்தமாகவே அவளுக்கு கேட்டிருக்கும். அவள் வெறுப்பது முதலில் தன்னைத்தானே. போனில் லாக் பேட்டர்ன் கூட அவன் வைத்துக் கொடுத்தது தான். எந்த கோபத்தில் இருந்தாலும் அவன் போட்டுக் கொடுத்த பேட்டர்னுக்கான விளக்க உருவம் கண்ணில் தெரியும்போது அதனைத் தொடுவது போலும் சில நேரம் உணர்வதால், அவள் அவனை தனது அன்றாடத்தின் ஒவ்வொரு பதினைந்து நிமிடங்களிலும் பொதித்து வைத்திருந்தாள். உறங்கும் நேரத்தையும் சரிசெய்யும் உரையாடல்கள் அவளது எல்லா நாட்களையும் அவன் விழுங்கி ஆறு மாதம் ஆகியிருந்தது.

அதற்கு முந்தைய இரண்டு மாதங்களின் நரகத்தை, அது ஏற்படுத்திய காயங்களை, சத்யா ஆற்றுப்படுத்துவான் என்ற துளி நம்பிக்கையும் இல்லாத போதும் அவன் இந்த ஆறு மாதங்களாய் தொடரக் காரணம். அவளுக்கு வலிக்கும் கணங்களில் அவன் மெதுவாக ஊதிவிடும் அற்பச்செயலை செய்வது தான். உண்மையில் அது இல்லை என்றால் காயத்தை தானே கீறிவிட்டு பெரிதாக்கியிருக்கலாம் எனத் தெரிந்திருந்தது.

அவளுக்கு இப்படி எல்லாமும் புரிவதும் , தெரிவதும் தான் இத்தனை பிரச்சனைகளுக்குக் காரணமாகவும் இருக்கக்கூடும்.

எட்டு மாதங்களுக்கு முன்னர் அவளுக்குத் தெரிய வந்தபோது அவளுக்கு இந்த நுண்ணுணர்வு வேலை செய்யவில்லை. தற்கொலை தான் முதல் தீர்வாக இருந்தது. ஆறு மாதங்களுக்கு முன்னர் தன் நிலையைப் புரிந்து கொண்டவளாக எல்லாவற்றிற்கும் சம்மதித்த போது குருட்டுத்தனமாக வாழ்ந்து காண்பிக்கும் கோபம் வந்தது. ஆனால் அவள் யார் மீதும் குற்றம் செலுத்துவதில் ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை என நம்பினாள். அந்த சிறு கீற்றிலிருந்து தன்னை மீட்டுக்கொள்ள ஒரு முடிவெடுத்தது தான், இடமாற்றம். ஒரு மெட்ரோவிலிருந்து இன்னொன்றிற்கு. தன் மொழி பேசும் ஊர் என்பதே முதலில் தன்னை தனிமைக்குள் அமிழ்த்துவிடாது என நம்பியிருந்தாள்.

அதற்கென்று இப்படி ஒரு ஜந்துவா இப்படி கண்முன்னே வந்து தொலைய வேண்டும். கட்டுப்படுத்த இயலாமல் சத்யனின் சேட்டைகளை ரசிக்க ஆரம்பித்தாள்.

மாற்றலாகி வந்த முதல்நாள் இரவிலேயே. தனது வாட்ஸப் ஸ்டேட்டஸில் “அதுவும் இந்த முதல் நாளிலேயே” என்று வைத்தாள்.

அந்த முதல் நாள், அது ஒரு வார நாள். ரயில் பயணத்தில் என்ன விதியாலோ சத்யா அவள் எதிரில். சொல்லிக்கொள்ளும்படி நிறைய இருக்கைகள் காலியாக இருந்தாலும், எந்த ஆணையும் பொருட்டாக மதிக்கத் தேவையில்லை என்கிற சில நாட்களே ஆன அவளது வைராக்கியத்தை, அவன் காலி செய்ய ஆரம்பித்தான்.

 ‘என்ன ஜீவன் இவன் ஒரு டின் ஹால்டிராம்ஸை ஒரே ஆளாய், ஒரே மூச்சில் காலி செஞ்சிட்டு இருக்கான்’ எனத் தோன்றியது. கடைசி உருண்டையை அவன் வாயில் போடும்போது, தன்னையும் மீறி அவனிடம் உதடுகளைக் குவித்து காண்பிப்பது போல் காண்பித்து, அதை யதார்த்தமாக சகஜ நிலைக்கு கொண்டு வந்துவிட்டாள். தன் தோழிகள் தன்னைச் சமர்த்தர்களாக தான் வளர்த்துள்ளார்கள் என்ற பெருமிதத்தில்.

எதிரே, சட்டையில் வழிந்த ஜீராவும் கீழே விழுந்த ரஸகுல்லாவும் என அவனைப் பார்த்தபோதும் சிரிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டாள். ஆனால் தன் சிரிப்பைக் கட்டுப்படுத்த நிறைய அவகாசம் தேவைப்படும் என்பதால் கிண்டிலில் அபத்தக் கிறுக்கன் எழுதிய கொரியன் படத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தாள். நல்லவேளை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டாள். குடும்ப சீரியல்களையே கதைகளென எழுதும் பலருக்கும், இந்த மாதிரி பார்ன், த்ரில்லர், கொரியன் இத்யாதி உலகப்படங்களை எழுதும் கிண்டிலர்கள் எவ்வளவோ பரவாயில்லை என்று தோன்றியது. அவன் எப்படியும் தன்னிடம் பேச முனைவான் என்பதால் தொடர்ந்து வாசித்தா………ள்.

சரியாக சென்ட்ரல் வந்தே எழுந்தாள். இந்த கிண்டில் இருக்கும்வரை எத்தனை இடர் வந்தாலும், அவமானம் வந்தாலும் தனக்கு தூக்கம் வரவழைக்கும் உபாயம் கிண்டிலில் இருக்கிறது என்கிற நிம்மதி அவளுக்கு இருந்தது.

பிளாட்பார்ம்.

கயல் கையில் ஒரு மீடியம் சைஸ் ட்ராலி பேக் தான்.

ஹெல்லோ.. ஹெல்லோ

       அவன் தானோ

என்னங்க.. மேடம்..

       அவனே தான்

ரெட் சல்வார் மேடம். அவளுடன் நடப்பவர்கள் திரும்பிப் பார்த்து அவளையும் கவனித்தார்கள்.

இந்த ஊர் அவளுக்கு நம்பிக்கை தந்தது. இடதுபுறம் வெளியேறும் வழியில் சென்று கொண்டிருந்தாள். அவனது சப்தமே இல்லை என்கிற நிம்மதி மட்டும் வந்திருக்கக் கூடாது. ஆனால்..

முன்னால் வந்து நின்றான்.

ஹெல்லோ.. என்னங்க நீங்க?  கவனிக்கவே மாட்டிங்கறீங்க. பக்கத்துல இருக்கவுங்க கூட  உங்களக் கூப்ட்டாங்களே

அவனை நேராகப் பார்த்தாள். உடனேயே அவனால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. உண்மையில் அவனால் அவளை எதிர்கொள்ளக் கூட முடியவில்லை. உக்கிரமான பார்வை எனத் தெரிந்தது. அவனை விட்டு நகர்ந்தாள்.

ஹெல்லோ.. மேடம்..

எப்படியும் கவனிக்க மாட்டாள் எனத் தெரிந்தது.

‘ஓய் ரஸகுல்லா காளி..’

திரும்பினாள்.

முறைக்காதீங்க. நீங்க என்ன பண்ணிங்கன்னு தெரியும். ஜஸ்ட் ஒன் மினிட்.

என்னெ இம்ப்ரெஸ் பண்ண ட்ரை பண்றீங்களா மிஸ்டர்..

ஓல்ட் டைலாக். நான் உங்களை இம்ப்ரெஸ் பண்ணலைன்னா என் கடைசி ரஸகுல்லா கீழே விழுந்துருக்காது.

இருவரும் சிரித்தார்கள்.

* *

ஓ நீங்களும் மெட்ரோ தானா.

அவன் தன்னைத் தொடர்கிறான் எனத் தெரிந்தது. அவன் அடுத்த கேள்வியை கேட்காமல் இருந்தால், இத்தனை தூரம் அவன் வந்திருக்க மாட்டான்.

ஆமா. நீங்க என்ன கிண்டில்ல புக் படிக்கிறீங்ளா அல்லது ஸ்கேன் பண்றீங்களா?

ஹெல்லோ… நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க..?

நானா. புக்கை டவுன்லோட் பண்ணி டெலிகிராம்ல அப்லோடு பண்ணி இந்த சமூகத்திற்கு சேவை செய்வேன்.

ஐய, என்று சொல்லாமல் நாக்கின் நுனியை வாயின் இடதுபுறம் காண்பித்து, தலையை பக்கவாட்டில் அசைத்தாள். அதற்கு ஐய, தோடா, இவன் பெரிய லார்டு என்கிற பொருள்  நவயுக யுவதிகளுக்கான சிறப்பு அகராதியில்* (ஃபோர்ட் ஃபவுண்டேசன் கொடையில் யாவரும் பப்ளிஷர்ஸ் வெளியிட்டுள்ளார்கள். வழக்கம் போல ப்ரூஃப் ரீட் சொதப்பல்கள் ) இருக்கின்றன. சத்யாவுக்கு முதலாவது அர்த்தம் எனப் புரிந்தது.

ஐய..

அம் ஸாரி, கிண்டிலில் உங்கள் விரல்களின் பேட்டர்ன்களை கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஏறக்குறைய நீங்க ஏழு புத்தகங்களை நிமிண்டிப் பார்த்திருக்க வேண்டும்.

நோ

அப்படியென்றால் நான்கு புத்தகங்களை ஒரே நேரத்தில் வாசிக்கத் தொடங்கிருக்கீங்க மாற்றி மாற்றி. மே பி அதுல ஒன்னு சூர மொக்கையா இருக்கலாம். ஸோ நீங்க ஒரு பைப்ளியோஃபிலியா.

பதில் வரவில்லை.

சரி நீங்க கோபமாகிட்டீங்க.. இன்னும் 5 &2, 6 &1 ப்ராபப்ளிட்டிஸ் இருக்கு. இப்படி வாசிக்கறத விடுறதுல ரிபீட்டட் ஜேனர்ல வந்த புக்கா கூட இருக்கலாம் அது சூர மொக்கையான புக்கா இல்லாம.

ப்ளீஸ் ஷட் அப்.

அது உண்மையான கோபம். ஸாரி.

ஆலந்தூரிலேயே இறங்கினேன். வெளியே வரும்வரை அவன் அவளிடம் பேசவில்லை. ஓலாவில் அவளது தோழியின் முகவரிக்கு புக்கிங் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, யாரோ எட்டிப்பார்ப்பது போல் இருந்தது.

ஸாரி என் நம்பர் கேட்க மாட்டிங்கிறீங்க

அவள் பதில் சொல்லவில்லை. அவனைத் துண்டிக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்தது. ஓலா கேபும் அவளருகே வந்தது.

என் ஷர்ட்டில் பட்ட ஜீராக்கு நீங்கதான் பொறுப்பு ஸாரி கேட்கணுங்கறது தான தர்மம். அட்லீஸ்ட் உங்க பேராவது வேண்டுமே டைரில எழுதி வைக்க.

ஓடிபி எண்ணை டிரைவரிடம் சொன்னதும் அந்த தானியங்கி செயலி அவள் பெயரை உச்சரித்தது.

“ஹை கயல். வெல்கம் டூ ஓலா ரைட்”

 அந்த சப்தம் அவனுக்கும் கேட்டிருக்கும் போல
கொல்கத்தா காளின்னு எழுதிவைக்கவா? 

அவன் கத்தியது கேட்டதால் நிறுத்தச் சொல்லவில்லை. அவன் தன்னை எப்படியும் கண்டுபிடிப்பான் எனத் தோன்றியது. அதைக் காட்டிலும் அவள் அந்த மாற்றங்களுக்குத் தயாராகியிருந்தாள்..

**

மாற்றலாகி வந்த முதல்நாளே தனது வாட்ஸப் ஸ்டேட்டஸை

“அதுவும் இந்த முதல் நாளிலேயே” என்று வைத்தாள்.

“FIRST DAY WHAT?” என்கிற முதல் மெஸேஜ் அவள் எதிர்பாராத ஒன்று தான். இத்தனைக்குப் பின்னும் அப்படி வருகிறது என்றால், அது அவளுக்கு ஒரு புது மன ஆறுதலைக் கொடுத்தது. முதன்முறையாக தன் தோழி வாங்கிக்கொடுத்த மதுவை விட ஒரு நல்ல ஆறுதல்.

ஒரு ஸ்மைலியை பதிலிட்டாள்.

அதற்குப்பின்னான பல நோட்டிஃபிகேஷன்களை அவள் புறக்கணித்தாள். இந்த ஆறு மாதங்களில் அவள் நேரடியாக அந்த எண்ணிற்குப் பேசவேயில்லை. பச்சை நிறத்தாளில் அவளது கையெழுத்தைத் தவிர வேறெதுவும் பேசிட ஏதுமில்லை என்கிற முடிவு. இத்தனைக்கு பின்னர் ஏன் இந்த சத்யா என்று புலம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை.

பார்த்த சில நாட்களிலேயே ஒரு உணவகத்தில் சந்தித்துக் கொண்டனர். அவன் அவளைப் போன்றவன் என்பதை புத்தகங்கள் வாசிப்பதன் வாயிலாக உணர்ந்தாள். ஆனாலும் அவன் வேறு ஒரு ஜந்துவும் கூட, புத்தகங்கள் மட்டுமல்ல எல்லாவற்றையும் டிஸ்மேண்டில் செய்து மீண்டும் பொருத்திப் பார்க்கும் குணமுடையவன்.

அவனிடமிருந்த எல்லாவற்றையும் பிறருக்கு தெரிவிப்பதில், கடத்துவதில் அவனுக்கு மிகவும் ஆர்வம். அதனால் அவனது யூட்யூப் சேனலில் அவனை சகட்டு மேனிக்கு ஊரார் திட்டிக் கொண்டிருந்தனர்.

ஒருநாள் அவன் அவளையும் தன்னைத் திட்டிக்கொண்டிருக்கும் யூட்யூப் சப்ஸ்க்ரைபர்களில் ஒருவன் என்று கண்டுபிடித்தான். அடுத்த நாளில் ட்ரைவ் இன் ரெஸ்டாரண்ட் ஒன்றில் இருவரும் சந்தித்துக் கொண்டனர்.

ஹேய் ஜூஜூ, அது நானில்ல டா

சும்மா நாடகமாடாத நீ தான்

எதை வச்சு சொல்ற நான்னு. ஐபி அட்ரெஸ் ப்ரூஃபா?

எந்த ப்ர்வைடரும் ஸ்டாடிக் ஐபி கொடுக்கறதில்ல பாப்பூ. ஆனா உன்னோட கமெண்ட்ஸ்ல இருக்கற பேட்டர்ன் தான்.

மண்ணாங்கட்டி பேட்டர்ன். ஸ்டாப் இட்ரா..

என்ன மாட்டிக்கிட்டோம்னு பயப்படுறியா.. என்னைப் பத்தி தான் உனக்குத் தெரியுமே.. உன்னோட ஐடில இருந்து வரும் கமெண்ட்ஸ்ல இருக்கற பேட்டர்ன் தான். நீ கொடுக்கிற கமெண்ட்ஸ்ல இருக்கற எமோஷன்ஸ்க்கு பிவி வேல்யூ கொடுத்தேன். நீன்னு தெரிஞ்சது. அத ப்ரூவ் பண்ணத்தான் அடுத்த வீடியோல ப்ளான் பண்ணேன்.

ஹெ வொளராத.. போதும்.. என்னெக் கடுப்பேத்தாத..

நீ என்னைய ரொம்ப அண்டர் எஸ்டிமேட் பன்ற பாப்பூ. நான் நம்ம மொத சந்திப்புல போட்டுருந்த சட்டைல பண்ண வீடியோக்கு, நான் மார்க் பண்ண உன் ஐடில இருந்து வரும் நக்கலுக்கான பீவி அந்த பேட்டர்னை ப்ரீச் பண்ணுச்சு.

ப்ரீச் பண்ணுச்சா.. அப்றம் எந்த டேஷ்க்கு என்னைய தான் அதுன்னு சொல்ற இட்யட்..

ப்ரீச் பண்றதுனால தான். அது நீன்னு சொல்றேன். இப்ப நீயே உடைச்சுருக்கற டிரிகர் பாய்ண்ட்ட வச்சு. உன்னோட லைஃப்ல வரும் எல்லா எமோஷன்ஸ்க்கும் ஒரு சார்ட் போட முடியும்.

நீ ரொம்ப பயமுறுத்தற சத்யா. ப்ளீஸ் ஸ்டாப் தட்..

அதனால தான் இன்னைக்கு ட்ரைவ் இன் வந்தேன்.

ட்ரைவ் இன். அதனால என்ன.

முதலில் அவன் அவளை முத்தமிட்டான். பின்னர் அவள். அடுத்தது இருவருமென.

* *

அவனிடமிருக்கும் பேட்டர்ன்ஸ் குறித்த கோல்டன் ரூல்களை, வேத வசனங்களை உபநிஷதமாக இல்லாமல் முத்தங்களுக்கு இடையிலும் முத்த நோட்டிஃபிகேஷன்களுக்கு இடையிலும் பெற்றுக் கொண்டிருந்தாள். ஆனாலும் அது குறித்த நெருடல் சிறு துளையாக ஏற்கனவே இருந்த அவளது எட்டுமாத காயத்திற்கு அருகில் தெரிய ஆரம்பித்திருந்தது.

மீண்டும் மீண்டும் மரிம்பா 158

ஐபோன் வாங்கியிருக்கிறேன் என்று அவள் கொடுத்த முதல் டிரீட்டிலேயே அவன் மரிம்பா இசை குறித்து அவளிடம் பேசினான். ஆப்பிள் நிறுவனம் ஏன் மரிம்பா எனும் மரத்தாலான பெர்குஷன் கருவியில் ஒலிக்கும் இசை வைத்திருந்தது என்று பேசிக்கொண்டிருந்தான். தலைவலி எடுத்தது.

உண்மையில் அவளைப் பொறுத்தவரை அது முதலாவதாக வந்த உண்மையான கோபம். ஐபோன் வாங்கிய மகிழ்ச்சியைக்கூட அவளால் அனுபவிக்க முடியவில்லை என்கிற ஆத்திரத்தால் கத்தினாள். உண்மையில் அது சத்யாவுக்கு புதிய அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

பின்பு அன்றைய இரவே அவனிடம் பேசியது சரிதானா என்று நினைத்தபடி, அந்த தேதியைக் குறிப்பிட்டு முதல் கோபத்திற்கு மன்னிச்சுடு என்றாள். அடுத்த நாள் காலையே அது உண்மையில் இரண்டாவது கோபமாக இருக்க வேண்டும் என்று வேறு ஒரு தேதியில் தன் டைரியில் ஒரு வரியைச் சேர்த்தாள். பின்னர் மூன்றாவதாக, நான்காவதாக என்று மாறியது. தற்போதுள்ள கணக்கில் நூறையும் தாண்டிவிட்டது.

இருந்தாலும் அவர்கள் பேசிக்கொண்டும், சந்தித்துக் கொண்டும் முத்தமிட்டுக் கொண்டும் இருந்தனர்.

ஏதோ ஒரு நாட்டின் / மாநிலத்தின் / நகரத்தின் /ஆய்வுக்கூடத்தின் விளைவாக / திட்டத்தினால் / விபத்தினால் / மனிதனின் அபத்த ஆசையினால் / இயற்கையின் விதிவசத்தால் பார்க்க இயலாத வைரஸ் கிருமியால் உலகமே ஸ்தம்பித்த நிலையில் எல்லா பேட்டர்ன்களும் அழிந்து கொண்டிருப்பதாகவும் உலகமே இப்போது எல்லாவற்றையும் திரும்பவும் முதலில் இருந்து தொடங்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருப்பதாகவும், அனைத்துவித அறிவும் தன்னை மறுகட்டமைப்பு செய்யப்போவதாகவும், எல்லா சிந்தனையையும், சித்தாந்தங்களையும் அது திருத்தி எழுதப்போவதாகவும், புதிய ஒன்றிற்கான வாய்ப்பு எல்லா உயிர்களுக்கும் / எல்லா நிறுவனங்களுக்கும் / எல்லா அமைப்புகளுக்கும்  / எல்லா மதங்களுக்கும் கிடைக்கப் போவதாகவும் சத்யா  அவனது யூட்யூபில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

அவன் கண்டுபிடித்த பின்னும் கூட ஃபேக் ஐடியில் அவனைத் திட்டிக் கொண்டிருந்த கயல், முதன்முறையாக அவளது சொந்த ஐடியிலிருந்து கமெண்ட் செய்தாள்:

கயல் : Try for a new algorithm. Prepare a new PV Chart table 🙂

யூட்யூபில் வேறு ஒரு சானலில் கொல்கத்தாவின் தஸரா தினத்தை வெளிநாட்டினர் எக்ஸ்ப்ளோர் செய்து கொண்டிருந்தனர். காளி அசுரவதம் செய்து கொண்டிருந்தாள். ரஸகுல்லாவின் வாசம் நாசியைத் துளைக்க, மிதமான சூடு இருக்கும் போதே ஒரு பௌலில் எடுத்து வைத்தபடி கயல் தன் வாட்ஸப் ஸ்டேட்டஸை மாற்றினாள்.

(ஜீவ கரிகாலன் – கண்ணம்மா, ட்ரங்குபெட்டிக் கதைகள் ஆகிய நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here