Tag Archives: யுவபாரதி மணிகண்டன்

யுவபாரதி கவிதைகள் -01

 

.

புத்தகச் சந்தை
 

சொற்களின் எல்லைக்குள்
தன்னிலை தேடுவோர்
ஒப்பனை பூண்டனர்

துரித உணவோடும் பழரசத்தோடும்
விளம்பரங்கள் வாய்மாற
புகைப்பட வெளிச்சத்தில்
நூல்களுக்கு வணிகப் பித்தேறியது

அழுகை புன்னகையோடு
வெறுமை பகட்டோடு
விடுதலை அதிகாரத்தோடு
விலையாகிறது.

 .

தோரணவாயில்
 

ரைச்சலும் இயல்பான நடிப்பும்
மிக்கதுன் உலகம்
மண்புரண்டு முனகும்
என் சொல்லுக்குக் குரல்வளமில்லை
மழுங்கிய அதன் விரல்களால்
அபிநயம் காட்டவும் முடியாது

அரங்கிற்கு ஏகும் மொழிரதம்
ஏதும் நசுக்கிவிரையும் முன்
மரத்தோரம் எத்திவிட்டுச் செல்
என் சொல்லை
காகம் அதன் கண் கொத்தட்டும்
எறும்பு அதன் உடல் ஊரட்டும்.

.

சாதல் இனிது
 

யிற்றை விடவும் கழுத்தை நெரிக்கிறது
கத்தியை விடவும் ஆழத்தில் அறுக்கிறது
நஞ்சை விடவும் மெல்ல அடைக்கிறது
கடலை விடவும் கணத்தில் இழுக்கிறது
இரயிலை விடவும் எங்கோ எறிகிறது
வாழ்க்கை
.
ஆகவே நான் சாகவில்லை.

 
–  யுவபாரதி மணிகண்டன்
 
 
1