கனவு மெய்ப்படும் கதை – 2

SOME PAINTERS TRANSFORM THE SUN INTO A YELLOW SPOT, OTHERS TRANSFORM A YELLOW SPOT INTO THE SUN – PICASSO

தன் வாழ்நாள் முழுதும் ஒரே பாதையில் சீராக சென்றுக்கொண்டிருப்பவன் சாதாரணமாக பயணிப்பதாகக் கூட எடுத்துக்கொள்ளமுடியாது. மாற்றங்களை சூழலை தனது கலையில் தகவமைத்து வந்து கொண்டிருப்பவனது பயணமே நல்ல ஆக்கங்களைத் தரும்.

***

கிராஃபிக் நாவல் தமிழில் இதற்கு முன்னர் வந்திருக்கிறதா என்று பார்த்தால், சில குறிப்பிடத்தகுந்த கிராஃபிக் நாவல்கள் மொழிபெயர்ப்புக் கதைகளாக வந்துள்ளன பெரும்பாலும் அவை லயன்,முத்துவில் வெளிவரும் புகழ்பெற்றக் கதைகள் தான். முக்கியமான ஒரு படைப்பாக மர்ஜானோ சத்ரபியின் “ஈரான்” எனும் ’ஒரு குழந்தைப் பருவத்தின் கதை’யாக மொழிபெயர்க்கப்பட்டு விடியல் பதிப்பக வெளியீடாக வந்திருக்கிறது என்று கவிஞர் பழனிவேள். முன்னா எனும் காஷ்மீரிய வாழ்க்கையை குறியீட்டுச் சித்திரங்களோடு சித்தரித்த ஒரு கிராஃபிக் நாவலை கணபதி என்னிடம் காட்டுவதற்கு முன்னரே நாங்கள் வேலைகளைத் தொடங்கியிருந்தோம். இது முதன்முறையாக நேரடித் தமிழ் கிராஃபிக் நாவல் என்று சொல்லலாம், மாங்கா போன்றே எளிமையாகவும் சற்றே ஆழமாகவும் சித்திரங்களை உருவாக்கி வருகிறார் கணபதி. இதில் மிக முக்கியமாக நான் கருதுவது, கிராஃபிக் நாவல் உருவாகிவரும் கதையினை முடிந்தமட்டும் பதிவு செய்வது அவசியமாகப்படுகிறது..

“If you haven’t found it yet, keep looking” – Steve jobs

இந்த இடத்தில் ஸ்டீவ் ஜாப்ஸைச் சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கிறது, ’அது ஒரு கனவு’ இதனோடு தொடர்பு கொண்டது தான். ஆனால் கணபதியின் வாழ்க்கையையும் அது சொல்வதாகவே நான் உணர்கிறேன்.

கணபதியின் வாழ்க்கையை, அவர் தேடலை, தாகத்தை அன்று அவர் வீட்டிற்கு சென்றிருந்த போது தெரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்புகிட்டியது. வழக்கமான அவர் ஸ்டூடியோ முற்றிலுமாக மாறியிருந்தது. கீழே பாய் விரித்து தரையில் அமர்ந்து வரைந்து கொண்டிருந்தார். ஒரு ஜப்பானிய மாங்கா ஓவியர் போல அந்த சூழல் அவரை Oriental கலைஞனாக orientation செய்து கொண்டிருந்தது..

அவர் விரித்திருந்த பாயில் அமர்வதற்கு என் தொப்பையோடு சற்று சூமுகமாகப் பேச்சுவார்த்தை நடந்துகொண்டிருக்கும் போதே அவரது Stationeryகளைப் பார்த்தவுடன் கிடைத்த உற்சாகம் தான். ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் சொன்ன வார்த்தைகள்.

டிஜிட்டல் யுகத்திற்கு வந்த பின்னர், பேனா தேவையில்லை என்றாலும். கணிணி உபயோகிப்பது தான் உற்பத்திக்கான அதிக சலுகைகளை நேரம், அலங்காரம் உள்ளிட்ட சமாச்சாரங்களை வழங்குகிறது என்றாலும், கையினால் வரையும் பொழுது கிடைக்கின்ற உணர்வு அலாதி. ஏற்கனவே சொன்னது போல FUN அல்லது joy என்கிற வார்த்தைகளை இங்கே பயன்படுத்துகிறேன் என்றால், அதைவிட சிறந்த வார்த்தைகள் இதை justify செய்துவிட முடியாது. பல வருடங்களாக அவரது கனவில் இருந்த ஒரு பயணத்தை திடீரென்று ஒருநாள் தொடங்கும்போது கிடைப்பது ஆனந்தமின்று வேறென்ன இருக்க முடியும், ஆனந்தம் தெவிட்டாத ஒன்றாக ஒவ்வொரு ஃப்ரேம்களை அவர் வரையும்போது கதையினை காட்சிகளாக மாற்றும் போதும் அது தொடர்ந்துவருகிறது என்றால் அங்கே fun இல்லாமல் வேறு என்ன இருக்க முடியும்.

அவர் வரைவதற்காக வைத்திருந்த பொருட்களை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துப் பார்த்தேன் அத்தனையும் கிட்டதட்ட பத்து ஆண்டுகளாக இந்தப் பொருட்களை சேகரித்து வருவதாகச் சொன்னார், Orthodox fountain pen, கணிசமான எண்ணிக்கையில் பேனா நிப்புகள், கருப்பு மை புட்டி என அவற்றை ஒவ்வொன்றாக எடுத்துப்பார்த்தேன். அந்த பேனா மரத்தால் செய்யப்பட்ட பழமையான பேனா குறைந்தது அந்தப் பேனா தயாரிக்கப்பட்டு 150 வருடங்களாகியிருக்கும், ஒவ்வொரு நிப்புமே அப்படியான பழமையான ஒன்றே. ஒவ்வொரு நிப்பாக எடுத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன், எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகியும் கொஞ்சம் கூட துருப்பிடிக்காத, உறுதியான நிப்புகள் தயாரிக்கப்பட உற்பத்திக்கான அடிப்படைத்தன்மை எத்தனை தரமானதாக இருந்திருக்கிறது என்று என்னால் விளங்கிக்கொள்ள முடிகிறது. இந்த பழமையான பேனாவில் நிப் எப்படி செயல்படுகிறது, அதன் Flexibility ஆகியவற்றை ஆர்வமாக என்னிடம் விளக்கினார். எதற்காக நாம் Use and Throw என்கிற கான்செப்டிற்கு மாறினோம் என்கிற கேள்விக்கு வேறு ஒரு ஆய்வு செய்ய வேண்டும். அங்கிருந்த மை புட்டியை எடுத்துப் பார்க்கச்சொன்னார். அந்த மைபுட்டி வாங்கிப் பல வருடங்கள் இருக்கும் அதில் “specially made for manga drawing” என்கிற பொருள் வரும்படியான வாசகம் இருந்ததைக் காணும் போதே ஸ்டீவ் ஜாப்ஸ் சொன்னது ஞாபகத்தில் வந்தது.

ஓவியங்கள் குறித்த சில கட்டுரைகளுக்காக ART VS WORK OF ART, ART & WORK OF ART என வெவ்வேறு கட்டுரைகள் வாசித்திருக்கிறேன். ஆனால் ஒன்றை அசலாக உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கின்ற வேளையில் தான் அதன் உண்மையான சப்தங்கள் எழுந்து அதனை நிகழ்த்திக் காண்பிக்கின்றன. உண்மையில் கணபதி செய்து கொண்டிருந்த கிராஃபிக் நாவலுக்கான அடிப்படை செயல்பாடுகள், மேற்சொன்ன விவாதங்களின் நிகழ்த்துகலையாக அரங்கேறுவதாக உணர முடிந்தது. உண்மையில் அந்த பேனல்களில் இருக்கின்ற சில குறிப்பிட்ட ஃப்ரேம்களை அவர் தனி ஓவியமாகவும் வரையலாம், மிக முக்கியமான படைப்புகள் அவை.

இன்னும் The Story of Tamil Manga நீளும் என்றே நம்புகிறேன்…

கவிதைக்காரன் இளங்கோ கவிதைகள் – 12

தனிமை நுதம்பி..
*
மண்டைக்குள் தலைகீழாய் இரவு நெடுகத்
தொங்கும்
 
லை
யா           ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை
ரை
 
துணையற்ற படுக்கையின்
கலைந்த விரிப்புகளின் மடிப்புச் சிக்கல்களை
வெட்டாத நகம் கொண்டு நீவி
விடுதல்
 
ஆறுதலாயிருக்கிறது
 
எழுத நினைத்த இவ்வரிகளை
விட
 
***
 
கனலாற்றி..
*
நீறு பூத்த அஸ்தமனத்தின் சாம்பல் நிறச்
சுவை
சொற்கள் மடியும் நாக்கின் அடியில் கரைந்திடாத
அர்த்தமொன்றை திரளத்
தூண்டியே
 
மிச்சமாகிவிட்ட வெளிச்சத் துணுக்கை
உள்ளங்கையில் பூசி
 
காகிதச் சுருளாக உருட்டிப் பொருத்திய உதட்டு திமிரில்
எரியத் தொடங்குகிறது
 
யாருக்கும் பயன்படாத இளமைக்கால சத்தியத்தின்
நகல் என
 
***
 
உப்பிச் சிதறும் பசலைக் குமிழி
*
பயணக் களைப்பில் அருந்த
காத்திருக்கும்
தேநீர் கோப்பையின் விளிம்பில்
மெல்ல நகர்கிறது இந்த சாயங்காலம்
 
உதடு பட்டு இடம் மாறும் அந்தி வெயிலின்
இனிப்பைச் சுவைக்க
பின்னிரவில் தான் வருவாய்
முதுகில் கொஞ்சம் நிலவைப் பூசிக்கொண்டு
 
அதுவரை
 
கொஞ்சம் இசையும்
இந்தப் படிக்கட்டும் போதுமானது
 
***
 
நுழைவாயில்
*
நகரும் நிழல் விளிம்பைப்
பார்த்தபடி
அசை போடும் ஆட்டின் கண்ணொளியில்
புத்தப் புன்னகை
 
சாயல்களை
கண்டு வியக்கும் வாழ்வின் பழக்கத்தில்
நனவிலியினூடேதோன்றும் பிம்பத்தின் பிரதியை
அபகரித்துக்கொள்கிறது இரவு
 
கனவில்
புன்னகை விளிம்பும் புத்தனின் நிழலும்
அசை போடுகின்றன
 
ஆட்டின்
கண்ணொளியை
 
***
 
ஆதி டி.என்.ஏ வை ஆராயத் தொங்கும் வரைபடம்
*
உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற அது
கொடுத்தது ஒலியை
எழுத்தல்ல
 
கூடி இணைந்தவைகளில்
கூட்டி எழுப்பிய பொருள் சந்தையில்
 
மதிப்பின் ஈடு நிர்ணயித்தல்
கை குவிப்போ பேரத்தின் சாட்சியோ நீங்கி
இருப்பின் அழுத்தம் துடிப்பதை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது
 
காட்சித் தோற்றப்பிழையைமாயமாக்கும் தொடர் புள்ளி
இணையக் கூடுவது ஒளியால்
 
மொழியல்ல பிம்பமல்ல
மனமல்ல
 
அது அஃது
…..து
 
புறம் வீசும் புராதான வாசத்தின் மறந்துவிட்டதாக நம்பும்
ஞாபக மிச்சம்

 

***

-இளங்கோ
 
சென்னை
28-DECEMBER-2016

 

கவிதைக்காரன் இளங்கோ கவிதைகள் – 11

கவிதைக்காரன் இளங்கோ கவிதைகள் – 11

 
உச்சத்தில் முகிழும் சயன நீலச் சரிவு
*
கடிகாரச் சுற்றில் நகரும் பேச்சு
கணக்கிடவில்லை அகாலத்தை
காதலின் அடிவாரத்தில் பூப்பதாக வந்த செய்தியை.
மறுக்கிறது நறுமணம் தர விருப்பமில்லா ப்ரியத்தின் மலர்கள்
சின்னஞ்சிறு நம்பிக்கைக்குள் நெய்யத் தொடங்கும்
முத்த இழை
இன்மைகளை மெழுகவும் கூடும்
சந்தர்ப்பங்கள் இனிக்கும் என்பதாக 
வேறெங்கும் பெற்றிட வாய்ப்பில்லாத சத்தியத்தை
ஆரத்தழுவி ரகசியம் போல் உச்சரித்துப் பழகும் அச்சத்தை
எந்தப் பெயர் சொல்லி அழைக்க
மனத்தோடு கரையும் அந்தியின் விளிம்பு கசிய
அனுமதிக்கும் இருளுக்குள் பறிபோகும் உதடுகளின் சுவை
வனாந்திர ஆதிக்குரலென கனவில் திணறுகிறது
மருகும் அர்த்தங்களை விடியலில் ஏந்தும்
கடிகார முட்கள்
அந்தரங்க நிசப்தங்களோடு நகர மறுக்கும் அறையை
விலாவாக்குகிறது
குறையில்லா கனியின் ருசி மணம் கமழ
வழிந்தோடும்
ஆலிங்கன மௌனத்தைக் கணக்கிடவில்லை
சுற்றில் நகரும் பேச்சு அகாலமாகி உறைகிறது
திசைகள் இணையும் சுவரின் கூரில்
***
நீக்கமற
*
நாம்
நிறைய திணறிவிட்டோம்
இத்தனை இறுக்கமான பிடிக்குள்
புது உலகம் வளர்வதாக இதுநாள்வரைச் சொல்லி வந்த
வைகறையின் பாய்மரம்
தாங்கிக்கொள்ள பழகிற்று வீசும்
சொல்லின் வலிமையை
வெப்பம் ஊடுருவும்
பொழுதுகளைக் கொண்டிருக்கிறோம்
திசையை மறந்துவிடு
***
 
மிகைவெளி நீட்சியில்..
*
மிக எளிமையான சொற்கள் போதுமானதாயிருக்கிறது
ஓர் அன்பை ஏற்றுக்கொள்ளவும்
மௌனத்தை புறந்தள்ளவும்
வலியோடு கடந்துபோகப் பழகிக்கொண்ட
தருணங்களில்
அதன் அர்த்தங்கள் துணை வந்தன
இருள் அடர்ந்த தனிமைப் பாதையில்
நட்சத்திரங்களின் வெளிச்சத்தை மொழிபெயர்க்கக்
கற்றுத் தந்த சொற்கள்
ஞாபகத்தின் ஒளிச்சிதறி மின்மினிப் பூச்சிகளாய்
இப்போதும் பறந்துகொண்டிருக்கின்றன
என் வெளியெங்கும்
அந் நீட்சியில்
துரோகத்தின் பின்கதவில் பொருத்தி
திறக்கவே முடியாத
ஒற்றைக் கடவுச் சொல்லாக்கவும்
போதுமானதாயிருந்திருக்கிறது
அவ் எளிமை
 ***
புற ஊதா கதிர்
*
உனது உறவை மீட்டுக்கொள்ள
கடினமாகப் போராடுகிறாய்
அதுங்கால்
பிரத்யேகமாகக் கையாளப்பட்ட
உனது எல்லைகளை
இன்னும் இன்னுமென்று விஸ்தீரிக்கிறாய்
எல்லா முனைகளையும்
நுணுக்கமாகவேனும் விடுபட்டுவிடக்கூடாதென்ற
கடும் அக்கறையோடு
ஓடி ஓடி
இழுத்துக்கட்டுகிறாய்
மூச்சுவாங்க ஓரிடத்தில் உட்காரும் கணத்தில்
மடியில்
மூன்று டபிள்யூக்கள் உதித்தபடி
உன்னைப்பார்த்து சிரிக்கின்றன
அவை
ஸ்மைலி அல்ல
***
ஆழி விரலோடி..
*
இன்னும் தீண்டப்படாத ரகசியமொன்றின் கதவை
உன் உடல் மீது வரைந்து கொள்கிறாய்
போய் சேரும் இடம்தோறும் சேகரமாகும்
அதீதங்களைப் பத்திரப்படுத்துகிறாய்
கடற்கரையில் கிளிஞ்சல்கள் பொறுக்கும் சிறுமியாக
குதூகலிக்கிறாய்
அதிசயிக்க முயலும் உலகின் விளிம்பு
கத்தியின் கூர்மையோடு அழைக்கிறது
கற்றுத் தேர்ந்த அனுபவங்களில் உற்பத்தியாகிற சந்தேகங்களின்
இயந்திரத் தன்மையோடு வாய்த்துவிடும் தனிமை
இயங்க மறுப்பதை
ஏற்றுக்கொள்ள நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறாய்
வெளியேற நினைக்கும் சமவெளியின் நீள்__________________ட்டில்
செங்குத்தாய் நடப்பட்டு
ன் உச்சியில் படபடக்கவிருக்கிற புன்னகை
தி
த்
ன
மௌ
வசீகரத்தின் அடையாளமாகி
திறவா உடலின் ரகசியம்
கரையேறா கிளிஞ்சல்களின் கடல் வரிகளாய் வளரும்
காண்
***
-இளங்கோ

சென்னை
26-DECEMBER-2016