கனவு மெய்ப்படும் கதை – 3

சென்ற பதிவில் தமிழில் இது முதல் முயற்சி என்று சொல்லிவிட்டேன். எந்தவித Claiming அல்லது தலைக்கணத்திலிருந்து சொல்லாமல், ஒன்றை உருவாக்குகின்ற excitementல் இருந்துதான் சொல்லிச்சென்றாலும், அதற்கான கருத்து ஒன்றாக அமேசானில் கிடைக்கின்ற கிராஃபிக் நாவல்கள் குறித்த பட்டியல் ஒன்றினைப் பட்டியலிட்டுக் கருத்திட்டத் தோழமை தான் இந்தப் பகுதி எழுதுவதற்கான காரணம். இப்படி தொடர்ந்து கேள்விகள் எழுப்பியும், விவாதம் நடத்தினால். அந்தப் பக்கம் கிராஃபிக் நாவல் உருவாகும் பொழுது இந்தப் பக்கம் நல்லதொரு supplementary ஒன்றை உருவாக்கிவிடலாம்.

நாங்கள் கொண்டு வரும் முயற்சி, தமிழில் வருகின்ற முதல் மாங்கா வடிவம். மாங்காவைப் புரிந்து கொள்ள கிராஃபிக் நாவலைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கிராஃபிக் நாவலைப் புரிந்து கொள்ள அவற்றை மற்ற காமிக்ஸ்களுடன் பிரித்துப் பார்க்க தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

காமிக்ஸ் VS கிராபிக் நாவல்

ட்ராட்ஸ்கி மருது, கிங் விஷ்வா போன்றோர்கள் பல சந்தர்ப்பங்களில் பல்வேறு இடங்களில் இதற்கான விளக்கங்கள் அளித்து வந்திருக்கின்றனர். இருந்தாலும் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

காமிக்ஸ் எனும் சித்திரக்கதைகள் – பெரும்பாலும் ஒரு கதையை வரைவது என்கிற நோக்கத்தில் அல்ல, ஒரு கதாப்பாத்திரத்திற்கான கதையை என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். பேட்மேன், ஸ்பைடர்மேன், மாயாவி, மாடஸ்டி, இரும்புக்கை மாயாவி, டெக்ஸ்வில்லர், லக்கி லுக், மாண்ட்ரேக், சிக்பில் இப்படி யாரோ ஒரு கதாப்பாத்திரத்தின் சாகசங்களை அத்தியாயங்களாக பகுதிகளாகப் பிரித்துச் சொல்வது என்பது காமிக்ஸ் ஆகும்.

கிராஃபிக் நாவல் என்பது கதாப்பாத்திரத்தை முன்னிறுத்தாமல் கதையை முன்னிறுத்தி வரைவது. இது ஒரு நாவலென்றால் என்னவென்று நினைக்கிறோமோ அதையே கிராஃபிக் பண்ணுவது என்று புரிந்துகொள்ளலாம். வேறு எந்த வகையிலும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாத வடிவங்களை நாவலென்று சொல்லலாம் என்று ஒரு சொலவடை இருக்கிறது இலக்கியத்தில். இதை நாவலின் இலகுத்தன்மைக்கு உதாரணமாகவும் சொல்லலாம். கிராஃபிக் நாவலின் சிறப்புத்தன்மை என்றும் இதையே சொல்லலாம். காமிக்ஸ் தனக்கென வைத்த எல்லைகளை தகர்த்தெறியும் போது தனக்குத் தானே சூட்டிய பெயராக கிராஃபிக் நாவலைச் சொல்லலாம்.

அதாவது கிராஃபிக் நாவலால் ஒரு எழுத்துவடிவம் சந்திக்கக் கூடிய அனைத்துச் சவால்களையும் சந்திக்க முடியும்.

அநேகமாக இந்த ஸ்டேட்மண்ட்டில் சிக்கல்களோ, சர்ச்சைகளோ எழலாம் என்பதால் இதை நானே அடிக்கோடிட்டு வைக்கிறேன். இதை விவாதிக்கும் முன் இன்னும் சில வித்தியாசங்கள்.
நானும் கணபதியும் சென்ற பதிவிற்கு வந்த, அந்த சில கருத்துகளுக்கு பதிலைச் சொல்லிப் பார்க்க மேற்சொன்ன வித்தியாசமே கிடைத்தது. ஆனால் அந்த வித்தியாசம் தான் இணையத்தில் தேடினாலோ எந்த விவாத்தில் தேடினாலோ கிடைக்கக் கூடிய பதில். ஆனால் நேரடியாக ஒரு கிராஃபிக் நாவல் உருவாக்கத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டு வரும் எங்களால் வேறு ஒருத் தகவலையும் உள்வாங்கிக் கொள்ள முடிந்தது.

அது கதாசிரியருக்கும், ஓவியருக்குமானத் தொடர்பு.

காமிக்ஸில் கதாசிரியர் என்பவர், ஓவியர் என்பவர் இருவருமே பெரும்பாலும் commissioned வேலையாட்களாக தனித்தனியாகவே வேலை செய்வார்கள். ஒரு காமிக்ஸ் தொடர் முழுக்க ஒரே ஓவியர் தான் வரைய வேண்டும் என்றில்லை, அவர்கள் வேறுவேறாக இருக்கலாம்.

உதாரணம் கதாசிரியர் போனாலியும் (Gian Luigi Bonelli), ஓவியர் கலேப்பினியும்(Aurelio Galleppini) சேர்ந்து உருவாக்கியக் கதாப்பாத்திரம் இத்தாலிய காமிக்ஸ் உலகின் ஹீரோக்களில் தமிழ்நாட்டில் ரசிகர்மன்றம் வைத்திருக்கும் திருவளர்.டெக்ஸ்வில்லர் அவர்களுக்கு கதாசிரியர்களாக 11 நபர்களும், இல்லஸ்ட்ரேட்டர்களாக 39 ஓவியர்களும் இதுவரைப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால் கிராஃபிக் நாவலுக்காக இப்படி நடைபெற வாய்ப்பில்லை உதாரணமாக விகடனில் வந்திருந்த சந்திரஹாசன் நாவலைச் சொல்லலாம் (சு வெங்கடேசன் கதையும், க.பாலசண்முகம் ஓவியமும்).

மாங்கா ஜப்பானிய வடிவம், மாங்காவின் தந்தை என அழைக்கப்படும் ஜப்பானிய ஓவியர் ஹோகுசாயின் காலக்கட்டம் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி என்றால், ஜப்பானிய சித்திரக்கதைகள் என்பது ஒரு மரபாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அந்த காலத்தில் கிடைக்கப்பெற்ற எழுதுப்பொருட்கள் கொண்டு மினிமலிசமாக ஆனால் மிகவும் ஆழமானதாக உருவாக்கப்பட்ட ஓவிய வடிவங்களே மாங்காவாகக் கருதப்படும். நமது முயற்சி கிட்டத்தட்ட அதைப் போன்ற ஒன்றே, கிராஃபிக் நாவலென்று முத்து திரைப்படத்தின் ஸ்டோரி போர்டை அப்படியே அச்சில் கொண்டுவந்தது போலன்று.

சந்திரஹாசம் வெளிவந்தபோது அது எதிர்கொண்ட விமர்சனத்தை நினைத்துப் பார்த்தேன். உண்மையில் அப்படியானதொரு புத்தகம் மாங்கா போன்று எளிமையாக வந்திருந்தால் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கும். அந்த முயற்சி உருவாக்கிய தடத்தில் தொடர்ந்து நிறைய ஆக்கங்கள் உருவாகித் தொடர்ந்திருக்கும். ஒரு நிறுவனம் மேற்கொண்ட நல்ல முயற்சியாக அதைக் கவனத்தில் கொள்ளலாம் அவ்வளவு தான்.

இந்த நாவலுக்கான கதை ஒரு யதார்த்தப்பாணியிலான ஒரு புனைவு. ஆனால் கிராஃபிக் நாவலுக்கான சவாலாக சிலவற்றை அது ஓவியருக்கு நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும் தன்மையும் கொண்டிருக்கிறது. உதாரணமாக “அது” என்கிற வார்த்தைப் பிரயோகம், எனது ஃபேஸ்புக் பதிவுகளிலேயே அது என்கிற பதிவுகளைப் பார்த்து எரிச்சல்கொண்டோர் பலரும் சிலாகித்த சிலரும் உண்டு. அது என்பது பல நேரங்களில் காதலாகவே எழுதப்பட்டாலும், அது ஆரம்பத்தில் ஒரு நோய்க்கு பயந்தே எழுதப்பட்டது, நோயினால் வந்த மரணபயம் அதுவானது, பின்னர் மரணபயத்தால் உருவான அல்லது அபயமளித்த ஆன்மீகம், எல்லாவற்றிட்கும் பின்னர் எஞ்சியிருக்கின்ற காமம் என அதுவாக எல்லாவற்றையும் சொல்ல முடிந்தது. இந்தக் கதை கூட “அது ஒரு கனவு மட்டும்” என்கிற தலைப்பு,, அது ஒரு பாதை மட்டும், அது ஒரு ஒளி மட்டும் என்கிற கதைகளைத் தொடர்ந்து எழுதப்பட்டிருந்த கதை தான். இப்படியான ஒரு வார்த்தைப் பிரயோகம் வருகின்ற இடங்களை, கணபதி எப்படி எதிர்கொள்கிறார். இந்த சவாலை மேற்கொள்ளும், கையாள்கின்ற இடமளிக்கும் வடிவம் தான் கிராஃபிக் நாவல், இதன் ஆன்மீக வடிவரீதியிலான கனெக்டிவிட்டி தான் ஜப்பானிய மாங்காவுடனானது.

pizap.com14900643146671
மாங்கா – சில உதாரணங்கள்

மற்றபடி இது சந்தைக்கு வரும்வரை முழுக்க முழுக்க தன்னை அறிந்து கொண்டிருக்கின்ற ஒரு கலைஞனது யோகப்பயிற்சி என்றே நான் புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன். உங்களுக்கும் புரிய வேண்டுமென்றால் – ஒரு கூழாங்கல்லினை எடுத்துத் தடவிப் பாருங்கள்.

ஜீவ கரிகாலன்

 

யாளி பேசுகிறது – 16

ஸேண்ட்ப்ளாஸ்ட் பண்ணப்பட்ட, தன் அருகினிலிருக்கும்  ரதியைப் பார்ப்பதையே முழுநேரத் தொழிலாகக் கொண்டிருக்கும் யாளி  அவ்வப்போது, கையில் கிடைத்ததையும் வாசித்தும் வருகிறது. புத்தகக்கண்காட்சி அவலத்தில் ஒருவாரத்தாடியுடன் லலித்கலா சென்று வந்தவனின் புலம்பலைத் தாங்க இயலாமல் தானும் சென்று பார்த்திட துனிந்தது. கோயில் பாதுகாப்புக் குழு என்ற ஏதோ ஒரு வரலாற்று அமைப்பு பராமரிப்பு குறித்த அக்கறையோடு தங்களைப் போன்ற ஆர்வலர்களை ஊக்குவிக்கும் நந்திதா கிருஷ்ணா பற்றி பெருமை பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

INDOLOGY எனும் இந்தியவியல் பற்றிய படிப்பை சென்னையில் கற்பிக்கும் ஒரே நிறுவனத்தின் இயக்குனர்கள் தான், சிந்துச்சமவெளிப் பண்பாட்டின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து வரும் ஏறு தழுவுதல் எனும் தமிழர் பண்பாட்டு அடையாளங்களில் ஒன்றினை முழுவதுமாக அழிக்க, கோடிகளில் பணம் புரளும் கிண்டி ரேஸ் கோர்ஸில் சொகுசுக் கார்களை பார்க் செய்கின்ற கூட்டம் திட்டமிட்டு வருகிறது. யாளிக்கு வார்னிஷ் அடிப்பது குறித்து சர்வதேச கருத்தரங்குகள் நடத்துவதற்கு மத்திய கலாச்சார பண்பாட்டு மையத்திடம் உதவிகள் பெற்றிட தோதாக அதன் நிறுவனரே மத்திய அரசால் அந்த நிறுவனத்தின் அங்கத்தினரே இருக்கலாம் அதில் நேரடியானத் தவறு என்று ஏதுமில்லை. ஆனால் தொன்மையான கலாச்சாரத்தின் நீட்சியாகத் தொடர்ந்து வரும் ஒரு அடையாளத்தை அழிப்பதில் அவர்களுக்கு ஏன் இந்த அக்கறை.

  1. அது தமிழர்களின் அடையாளம் என்பதை மறுக்க வேண்டுமா
  2. உண்மையில் பீட்டாவோடு கைகோர்த்துக் கொண்டு விலங்குகள் நலம் என்கிற பெயரில் நடக்கும் உலகளாவிய மோசடியா

ஏற்கனவே கீழடி எனும் நாகரிகத்தின் தடையங்களை அழிக்க நினைக்கும் சிந்தனைக்குப் பின்னே ஒழிந்திருக்கின்ற அரசியல் தொலைநோக்குள்ளதாகத் தான் இருக்கிறது என்று உணர்ந்த போதும். அந்த விழுமியத்தின் நீட்சியாகத் தான் இவர்கள் முன்னெடுக்கும் ஜல்லிக்கட்டிற்கானத் தடை என்பதில் உறுதி.

ஆனால் இதற்கெல்லாம் வித்தைப் போட்டிட 2014லேயே ஆயத்தமாகிவிட்டது மத்திய அரசு ABISY எனப்படும் அகில பாரத இதிகாச சங்கலன யோஜனா எனப்படும் சங்பரிவாரின் ஒரு அங்கத்தின் உறுப்பினராக இருந்த YS ராவ் (காகத்திய பல்கலைகழகத்தில் பேராசிரியராக வேலை செய்தவர்)தான் மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசு ஆட்சிக்கு வந்ததும் மத்திய வரலாற்று பண்பாட்டு ஆய்வு மையத்தின் தலைவராக அமர்த்தியது. அது 2014ல் மற்ற வரலாற்று ஆர்வலர்கள் மற்றும் ஊடகங்களில் பெரும் அமளியையும் எதிர்ப்பையும் உருவாக்கியது. உடனேயே அவர் தன் பதவியைத் துறந்தும் அதை ஏற்காத மத்திய அமைச்சர் ஸ்ம்ரிதிராணியின் முயற்சியின் படி தங்களது ஒற்றை வண்ணத்தின் கீழ் ஒரு நாட்டின் கலாச்சார பண்பாட்டை மாற்றியமைக்கும் முயற்சிகள் தொடங்கின. இன்று நாம் எதிர்கொண்டிருப்பதும் அப்படியான ஒரு நிலை தான்.

உஜ்ஜைனி எனும் மூன்றாம் அடுக்கு நகரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து உலகத்தரமான கலைத்திருவிழாவைக் கொண்டாடுவதற்குப் பின்னர் இப்படியான திட்டமிட்ட பண்பாட்டு அழிப்பு நடந்து கொண்டிருக்கும் என்பது தான் நுண்ணரசியல். கலைக்கான கலை என கலைப் போதையில் மிதப்பவர்களுக்கு தங்கள் உல்லாசங்களும், கேளிக்கைகளும் எதனை அடகு வைத்து வாங்கப்பட்டிருக்கின்றன என்று சொல்ல இயலாது.

இப்படியான திருவிழாக்களையும், மாநாடுகளையும் அரசும் பெருநிறுவனங்களும் நடத்தும். ஆனால் மெரினா எனும் கடற்கரையினையே தூரிகையாக்கி வெவ்வேறு போராட்ட வடிவங்களில் கலையுணர்வோடு மக்களுக்காகப் பிரச்சாரம் செய்த பணத்தைத் தேடியலையாத மாபெரும் ஒன்றுகூடலை வரலாற்றில் பதித்த ஓவியர்களுக்கும், இசைக் கலைஞர்களுக்கும், பாடகர்களுக்கும், நடனமாடியவர்களுக்கும், கலாபூர்வமாக ஒருங்கிணைத்தவர்களுக்கும் இந்தச் சமூகம் நிறைய கடமைப்பட்டிருக்கிறது. ஆழ்மனதில் நல்லெண்ணத்தின் விளைவாய் அதைத் தங்கள் கலையுணர்வால் மக்களுக்கு கடத்தியமையாலும் மிகப்பெரிய அளவில் தொழிற்நுட்பத்தோடு ஒருங்கிணைத்தமையாலும் தான் மாபெரும் வரலாறு சாத்தியமானது.

நாம் தோற்கவில்லை ஜெயித்திருக்கிறோம் என்று சொல்லிக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். ஏனென்றால் பண்பாட்டை அழிப்பதற்கு நம்மை பயமுறுத்தி வீழ்த்துவதும், குழப்பிவிட்டு சாதிப்பதும் அவர்களது திட்டமாக இருக்கும், அதற்காகவே நிறைய துரோகிகள் நம்முடன் திரிவதும் யதார்த்தமான உண்மை.

யாளி தன்னை உயிர்ப்புடன் இருப்பதாகச் சொல்பவர்களைப் பார்த்து கேள்வி கேட்கிறது ? நீங்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று அறிவீர்களா?

– ஜீவ கரிகாலன்

சமகாலக்கலைக்கான அரிதான முன்னெடுப்பு

தென்னிந்திய கலைக் கண்காட்சி 2016 (பதிவு)

ஜீவ கரிகாலன்

சென்னையில் ஓவியக்கலை சார்ந்து நடக்கும் முக்கிய நிகழ்வாக அமைந்த சந்திரா இளங்கோ ஆர்ட் ஃபவுண்டேசன் ஒவ்வொரு வருடமும் நடத்தி வரும் தென்னிந்திய கலைக் கண்காட்சி அமைந்தது. இந்த வருடம் சென்னை லலித்கலா அகாதமியில் டிசம்பர் 14 முதல் 18 வரை நடைபெற்றது

சந்திரா இளங்கோ ஆர்ட் ஃபவுண்டேசன் எனும் அமைப்பு 2012ல் தொடங்கப்பட்டது. 2013ல் இந்த அமைப்பின் முதல் கண்காட்சி ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அதிலிருந்து ஒவ்வொரு வருடமும் நடைபெற்று வருகிறது, 2016 – நான்காவது காட்சியாக நடைபெற்றது. அதன் தொடக்க நாளான அன்று, நிகழ்வை ஏவி இளங்கோவுடன் மூத்தக் கலைஞரான சேனாதிபதியும் பங்குபெற்றார். அவர்களுடன் ஓவியர்களான விஷ்வம், கலை இயக்குனர் ஜே.கே, ஃபோரம் கேலரியின் க்யூரேட்டர் ஷாலினி ஆகியோர் உடனிருந்தனர்.

ஓவியர் ஏவி இளங்கோ, சென்னையில் வசிக்கும் முக்கியக் கலைஞர்களில் ஒருவர். ராஜிவ்காந்தி சாலையின் ஆரம்பத்தில் மத்திய கைலாஷம் கோயிலின் பின் அமைந்திருக்கும் ஐந்திணை எனும் சிற்பத்தைக் கடந்து செல்லும் போதெல்லாம் நான் அவரை நினைத்துக் கொள்வேன். சென்னையில் இது போன்ற நிகழ்வைக் காண்பது மிக அரிதான ஒன்று என்பதை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்லலாம்.

தன் கலைப்பயணத்தில் தனக்கு உறுதுணையாக இருந்து வந்த தன் மனைவியான சந்திரா இளங்கோ அவர்களின் நினைவாக ஒரு அறக்கட்டளையைத் தொடங்கி, அதன் வாயிலாக இளம் படைப்பாளிக்கும், வளரும் படைப்பாளிகளுக்கும் ஊக்கம் கொடுத்த, புதிய பாதைக்கான நம்பிக்கைகளை உருவாக்கி, அவர்கள் பயணத்திற்கான வழிகாட்டியாக இந்த அறக்கட்டளையினை அவர் முன்னெடுப்பதாக உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது.

வர்தா புயலின் காரணமாக திசம்பர் 12ல் தொடங்க வேண்டிய இந்நிகழ்வு இரண்டு நாட்கள் தாமதமாக திசம்பர் 14ல் தொடங்கியது. தொடக்க நாளன்று அறக்கட்டளையின் சார்பாக அந்த ஆண்டு சிறப்பாகச் செயல்பட்ட கலைஞர்களுக்கும், காட்சிக்கு வைக்கப்பட்ட படைப்புகளில் சிறப்பெனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகளுக்கும் பரிசும் விருதும் வழங்கப்பட்டது. இந்த ஆண்டின் சிறந்த படைப்பாக்கம் மற்றும் செயல்திறனுக்கான சந்திரா இளங்கோ ஃபவுண்டேசனின் கோப்பை கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த கலைஞரான அந்தோனிராஜ் என்பவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அவரது போர்ட்ரெயிட்டிற்காக இந்தப் பரிசு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏற்கனவே அவரின் ஓவியம் பற்றி சென்ற பகுதியில் பேசியிருக்கிறோம்.

இந்தக் கண்காட்சியில் படைப்புகளை மட்டும் காட்சிக்கு வைக்காமல், சொற்பொழிவு(lecture), விவாதம், நிகழ்த்துக்கலை என்றெல்லாம் பன்முகத்தன்மையோடு அமைகின்றது. டிசம்பர் 14 முதல் டிசம்பர் 18 வரை நடைபெறும் இந்தக் கண்காட்சியில் பல்வேறு நவீன ஓவியர்களின் படைப்புகள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டு இருக்கின்றன. மாணவர்கள், இளம்படைப்பாளிகள், மூத்த படைப்பாளிகள் என ஒன்றாக அரங்கேற்றியிருப்பது இக்கண்காட்சியின் மற்றொரு சிறப்பு.

விருதுபெற்ற அந்தோனிராஜின் படைப்புகளைப் போல இளம் படைப்பாளிகளான விஜய் பிச்சுமணி, முருகன் தங்கராஜ் உட்பட மூத்த படைப்பாளிகளான செழியன் (ஓவியம், சிற்பம்), நரேந்திரபாபு, ஜி.பிரபு, கணபதி சுப்ரமணியம் போன்ற பலரது படைப்புகளை பார்க்க முடிந்தது. ஓவியர் விஷ்வம் 16 டிசம்பர் வெள்ளிக்கிழமை அன்று நிகழ்த்துக்கலையாக தன் படைப்பை அரங்கில் வைத்து உருவாக்கிக் காட்டினார். பீதாம்பர் போல்சானி எனும் கலை விமர்சகரின் சொற்பொழுவு “சமகாலக்கலை” எனும் தலைப்பில் நிகழ்ந்தது.

இவற்றை தலைமையேற்று முன்னின்று நடத்தும் ஏவி இளங்கோ தன் அமைப்பிற்கு உறுதுனையாக இருக்கும் மூத்தக் கலைஞர்கள், நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றிட்கு நன்றி தெரிவித்தார். அறக்கட்டளை வாயிலாகப் புதிய/இளம் கலைஞர்களுக்கு களங்களை அமைத்துத் தர சில அமைப்புகளோடு செய்து வரும் ஒப்பந்தங்களுக்கான முயற்சிகளும் அதன் விளைவாகக் கிட்டிய சில பலன்களையும் பகிர்ந்துக் கொண்டார். கொச்சின் கலைத் திருவிழாவில் (COCHIN ART BIENNIELE) பங்கு பெற அமைப்பு வாயிலாகச் செல்லவிருப்பதாக அறிவித்தார். தொடர்ந்து பிற ஊர்களில் அமைப்பு சார்பாக கண்காட்சிகள் நடத்தப்படும் என்றும் பதிவு செய்தார்.

கலைத்துறையில் முன்னேறத் துடிக்கும் ஓவியர்களையும், கவிஞர்களையும் நிறுவனங்களும், தொழிலதிபர்களும் ஸ்பான்சர் செய்வது அவசியம். அதுவே ஒரு ஆரோக்கியமான சமூகத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்கான வழியாக அவர் பேசியதன் சாரம்சமாக இருந்தது.

பொதுவாக கலைஞர்களைப் பாதுகாப்பதும், அவர்கள் தங்களது கலை வழி சமூகத்திற்காக பங்களிப்பதற்கு வசதிகள் செய்வது, அங்கீகரித்து ஊக்குவிப்பது போன்ற பணிகளை வளர்ச்சிக்கான பாதையை நோக்கும், ஆரோக்கியமான சமூகத்தைக் கட்டமைக்க விரும்பும் அரசாங்கங்கள் மேற்கொள்ளும் பணிகள். ஆனாலும் இந்தியக் கலை வரலாற்றில் இது போன்ற பணிகளை தனிநபரின் முன்னெடுப்பால் உருவான இயக்கங்கள் தான் சாதித்து வந்திருக்கின்றன. ஓவிய உலகில் சுதேசிய ஓவியங்கள் ஒருபுறமிருக்க உலக அளவிலான சிந்தனைமுறைக்கு ஏற்ப உருவான முற்போக்கு ஓவியக் குழுக்களாகட்டும் அல்லது கே.எஸ்.பணிக்கர் உருவாக்கிய சோழமண்டலம், விவான் சுந்தரம் உருவாக்கிய PLACE FOR PEOPLE அமைப்பு, ஜே.ஸ்வாமிநாதனின் பெரும் உழைப்பில் உருவெடுத்த மத்திய இந்தியாவை கலைக்கான கேந்திரமாக்கிய போபாலின் பாரத் பவன் ஆகட்டும் தனிநபரின் முன்னெடுப்பில் உருவானவையே. மேற்சொன்ன எல்லாவற்றிட்கும் ஒரு சாதாரணத் தொடக்கம் தான் இருந்து வந்தது.

இந்த அமைப்பின் வாயிலாக ஒவ்வொரு வருடமும் நடைபெற்று வரும் இந்தக் கண்காட்சி கூட அப்படியான ஒரு தொடக்கத்தைத் தருமென்றால் தமிழகத்தில் வரப்போகும் தசாப்தம் புதிய உத்வேகம் கொண்ட கலைச்சூழலுக்கான சாத்தியங்களுக்கு வழிவகுக்கும்.

15590722_739306166218233_984635130500425349_o (1)15493736_739305966218253_7059652943900306086_o (1)