நாக்குட்டி 10

உன்கிட்ட ரொம்ப நாளா சொல்லத் தோணிருக்கு. ஆனாலும் சொல்லாமலே இருந்திருக்கேன். சொல்றதுனா இதோ இது மாதிரி எழுதி வைக்கிறது Do you know the freedom of possessiveness? பின்னாடி போய் எந்த தேதில இதப்பத்தி சொல்லனும்னு எழுதி வச்சேன்னு கூட பார்க்கத் தோணல. காதல் அவ்வளவு சோம்பேறியா ஆக்குமான்னு எனக்குத் தெரியல. அன்னைக்கு இப்படித்தான் கேள்வி கேட்டு, அப்புறம் எழுதிக்கலாம்னு mood இல்லன்னு, எனக்கு நானே சொல்லிகிட்டு மூடி வச்சிட்டேன். இன்னைக்கு சும்மா எழுதி பார்க்கலாம்னு தோணுது. காமமே ஒரு fantasy தான்டா அப்படின்னு உன்கிட்ட சொன்ன மாதிரி இருக்கு. ஆனாலும் நான் உன்கிட்ட சொல்லிக்கல. I mean இந்த அளவுக்கு Discuss பண்ற அளவுக்கு போகல. நீ இப்பவும் எனக்கு Friend தானே? அப்புறம் எப்படி Discuss பண்ணிருப்பேன். No way. பொண்ணுங்க கிட்ட ஒரு ஆண் வாசனை இருக்கு. எல்லாருக்கும் அவங்க வாழ்நாளுக்குள்ள அந்த வாசனைய சுவாசிக்க வாய்ப்பு கிடைக்கிறது இல்ல. சிலர் தேடுறாங்க சிலர் கிடைக்கிறதா எடுத்துகறாங்க. சிலர் சகிச்சிக்கிறாங்க. ஒரு ஆண் அவனோட ஆண் தன்மைல இருந்து விடுபட்டும் அதே மாதிரி ஒரு பெண் அவளோட பெண் தன்மைல இருந்து விடுபட்டும்,  பெண் ஆணாகவும், ஆண் பெண்ணாகவும், இத சொல்ற நானே நம்புவனான்னு தெரியலை. ஒரு பொண்ணு அவளோட துணைக்கு, அவனோட பெண் தன்மையை வெளிப்படுத்த உதவி பண்ணனும். அதுலையும் சிலருக்கு வெளிப்படையா பேசணும். சிலருக்கு எதுவுமே தெரியாத மாதிரி காட்டிகிட்டு Under Play பண்ணனும். அவனோட பெண் தன்மை வெளிப்படுச்சின்னா ஒரு பொண்ணு அவளோட பெட்ரூம்ல ஆம்பளையா மாறிக்கலாம். நான் என்ன பேசுறேன்னு எனக்கே குழப்பமா இருக்கு. இது எல்லாம் உனக்கு புரியுமாடா? அப்போ தான் ஒரு பெண் இயங்க முடியும். உன் விசயத்துல இன்னும் குழப்பமாவே இருக்கு. ஆனாலும் வெளிப்படையாவே சும்மா நீ அப்படியே பாத்துகிட்டு இருக்கிற மாதிரியும் இருக்கு. நீ காதலிக்கிறேன்னு சொன்னதுக்கு அப்புறம் கொஞ்சம் இல்ல நிறையவே மாறியிருக்க. நிறைய உரிமை எடுத்துகிட்ட மாதிரி இருக்கு. என்னோட ஈகோ தடுக்குது. நான் உன்ன அனுமதிக்கல. இந்த confusing state நல்லா தான் இருக்கு. அப்புறம் இந்த உரிமை எடுக்குறவங்களோட எதிர் பாலினம் தான் முதல்ல இந்த Possessiveness மேல விழுவாங்க அப்படின்னும் தோணுது. எனக்கு நானே போட்டி போடுற மாதிரி இருக்கு. ஞாபகம் வந்துடுச்சி. இப்பவே சொல்லிடுறேன். ரெண்டுல எதுன்னு நான் Disclose பண்ண மாட்டேன். 

 1 Freedom of Possessiveness

2 Edge of Possessiveness  

 எழுதவா வேணாமான்னு இருக்கு. இவ்ளோ தகவல் ஒரு ஆணுக்குத் தேவையான்னு யோசிக்கவும் தோணுது. நீ எனக்கு ஆண் மட்டுமா என்ன? உன்னை ஒரு ஆணாகவும் என்னை ஒரு பெண்ணாகவும் முன்னிறுத்தத் தொடங்கிட்டா நம்மளோட வாழ்கை கேள்விக்குறியாகும் தானே? தப்பா யோசிக்கிற மாதிரி இருக்குல்ல? உன்கிட்ட நான் என்னவா இருக்கேன்னு யோசிச்சிப் பாக்குறேன். அதான். என்னோட ஆண் தன்மை எவ்வளவு சதவீதம் உன்கிட்ட ஓட்டிகிட்டு இருக்கு? தேவை இல்லாம நிறைய பேசுற மாதிரி இருக்கு. எனக்கு என்னவோ இதப்பேசினாலே நான் யாருன்னு உன்கிட்ட ஒப்படைச்சிருவனோன்னு பயமா இருக்கு. அதுனால தான் இப்ப கூட அடிச்சி அடிச்சி எழுதிட்டு இருக்கேன். இந்த டைரில இருந்து ஒரு பேப்பர் கூட கிழிக்கக் கூடாதுன்னு என்னைக்கு உன்னப் நம்ம பத்தி முதன் முதலா எழுதத் தொடங்கினனோ அப்பவே முடிவு எடுத்திருந்தேன். என்ன குருட்டு தைரியம்னு தெரியல. நானும் கட் பண்ணி எழுதிட்டு இருக்கேன். இதெல்லாம் நீ படிக்கும் போது உனக்கு நான் வில்லியா தெரிவனா இல்ல குழந்தை பெண்ணா தெரிவனா? கொஞ்சம் இந்த இடத்துல இடம் விட்டு அப்புறம் எழுதவா? நீ வந்து நிரப்பிக் கொடுன்னு? பன்னுவியாடா? பொசசிவ்னெஸ் எட்டிப்பாக்குற மாதிரி இருக்குடா இப்பவே. சரி அந்த டைம்ல என்ன தோனுதுன்னு பார்க்கலாம் உனக்கு. உனக்கு தனியா படிக்க கொடுப்பானா இல்ல சேர்ந்து படிப்போமான்னு கூட முடிவு பண்ண முடியல. அதுனால இடம் விடுறேன். Four Lines?

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 ரெண்டுத்துக்குமே சின்னதா தொடர்பும், சின்னதா ஒரு இடைவெளியும் இருக்கிறதா நினைக்கிறேன். சில நேரம் எனக்கே ரெண்டும் வேற வேற நேரத்துல வெளிப்படுறதாவும் நினைச்சிக்கிறேன். காதல்னா உரிமை கொண்டடுறதா என்ன? 

 ஒன்னு பயத்துலையும், இன்னொன்னு நம்பிக்கையிலையும் வருதுன்னு நினைக்கிறேன். நீ என்ன நினைக்கிற? பயம் சில நேரம் தைரியத்தை வர வைக்கும். நம்பிக்கை தைரியத்தைக் கொடுக்கும். இது தான் நான் சொல்லவர தொடர்பா இருக்குமா? நீ என் பக்கத்துல வர மாதிரி இருக்கு/

 Freedom of Possessiveness

 நம்பிக்கையின் மேல இருக்கிற தைரியம்

 இந்த தைரியம் தனக்குள்ள இருந்து வரகூடிய ஒன்னா இல்லை தன்னோட காதலின் மூலம் எதிர் பாலினம் தரகூடிய ஒன்னான்னு கண்டு பிடிக்கிறதுதான் மிச்சமிருக்கிற மர்மமே. உன் மேல வந்த love at first sight-ஐ இப்போ நினைச்சிப் பாக்குறேன். அது எங்க இருந்து வந்திருக்கும்? அந்த நம்பிக்கையை நீ அவ்ளோ கொஞ்ச நேரத்துகுள்ள எனக்கு கடத்தியிருக்க முடியுமா? அந்த வகையில யோசிச்சா அந்த தைரியம் எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டாதுன்னு எடுத்துக்கலாம் தானே? உனக்கு என்ன பிடிக்குமா? இப்படி நிறைய கேள்விகள் இருக்கு தானே? இதுக்கு நம்பிக்கைன்னு பேரு வைக்கவா இல்ல தைரியம்னு பேரு வைக்கவா? Possessivenessஅனுமதிக்கிறதா வேடிக்கைப் பார்க்கிறதா? இதுவும் கூட நம்பிக்கைக்கும் தைரியத்திற்கும் இருக்கிற Sub text மாதிரி தான் நினைக்கத் தோணுது. எஸ் நானுமே இத ஒத்துக்கிட்டு தான் ஆகனும் இதுக்கு ஏதாவது எடுத்துக்காட்டு சொல்லலாம்னு தோணுது ஆனா எதுமே தோணல. உனக்கு புரியும்ல தானடா? இன்னும் ஏதாவது உனக்கு சொல்லத் தோணுதே...

இதுல முன் முடிவு இருக்குமான்னு பார்த்தா இருக்குற மாதிரியும் இருக்கு இல்லாத மாதிரியும் இருக்கு. முன் முடிவு இருந்தா காதலோட Presence இல்லன்னா எதிர் ஆளோட Presence அத எப்படி அனுபவிக்க முடியும்? நான் சொல்றது Surprise இல்ல. இவன்/இவள் இதெல்லாம் செய்யமாட்டான்னு நினைச்சி அதுல ஏதும் நடந்தா அப்போ அந்த Possessive, Edge of Possessiveness-க்கு மாறிடாதா? என்ன செஞ்சாலும் இவ(ன்)-க்கு அந்த madness இருக்குமா? அப்படிப்பார்த்தா madness என்ன? இங்க “Accept அப்டிங்கற வார்த்தையே அடக்குமுறை தானே? முடியலடா என்னால? Freedom of Possessiveness அப்படின்னு ஒன்னு இருக்கான்னு யோசிக்க வச்சிடடா இடியட். நீ இப்போ இருந்தா எனக்கு Finger பண்ணிவிட சொல்லிடுவேன் போல. எஸ் செக்ஸ் வேணாம். அவ்ளோ டென்சனா இருக்கு.     

 Edge of Possessiveness
 நம்பிக்கையின் மேல இருக்கிற தன் பயம். 

 எனக்கு என்னமோ இதை ஈசியா உனக்கு சொல்லிட முடியும்னு தோணுது. இது ஒரு வகையான சுய சித்திரவதையா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். இந்த சித்திரவைதைல காமத்தின் சுவை கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கும்னு தோணுது.  இந்த சுய சித்திரவதைக்கான முதல்படி என்னவா இருக்கும்னு யோசிச்சிட்டு இருக்கேன். என்னடா இது இவ்ளோ டயர்டு ஆகுது. I can’t baby. Kiss me.

 இந்த பயம் உருவாகுற இடம் எதுவா இருக்கும்? சந்தேகத்துக்கும், தன் பயத்துக்கும் என்ன வித்தியாசம்? தன் பயம்னு சொல்லுறது தனக்கு சாதகமா பேசி தப்பிக்கிற மாதிரி ஒரு Feel வருது தான? இந்த தன் பயத்தை எப்போ எதிர்ல இருக்குறவங்க கிட்ட Apply பண்ணனும்னு தோணும்னு நீ நினைக்கிற? உனக்கு நான் தான் சொல்லனும்ல? சின்னதா ஒரு Attention போதுமா? இது Importance சம்பத்தப்பட்டதா? அத எப்படி ஒவ்வொரு தடவையும் உணர்த்திகிட்டே இருக்க முடியும்? அப்போ எதிர் பார்க்கக்கூடாதா? Respect? 

 இந்த இரண்டுமே நிகழ்ந்துட்டா காதலோட ஆயுள் என்னவாகும்? அதிக Breakup? அதிக புரிந்துணர்வு காதலுக்கு ஆயுள் இருக்கா? கடந்த காலம் இல்லாதது தானே காதல்? 

 

இந்த Possessiveness மூலமா வர உறையாடல தவிர்க்கவும் முடியாது. பேசியும் தீர்க்க முடியாது. இது ஒரு அவஸ்தை. இங்க Acceptance-ஓட பங்கு இருக்குறதா நான் நினைக்கிறேன். அப்போ காதல் அடி பட்டுப்போகுதான்னு எனக்குள்ளேயும் ஒரு கேள்வி இருக்கு தான். ஏன்னா இத நீ படிக்கும் போது கேப்பன்னு நம்புறேன்.. ஒன்னு சொல்லட்டா?. 

 மனித மனமே, தன்னை யாருகிட்டையாவது ஒப்புக்கொடுத்துட்டு ஒதுங்கிக்கனும்னு படைக்கப்பட்ட ஒன்னு தான். 

 Yes!  அந்த பரிசோசதனை முயற்சி தான் Edge of Possessiveness. Surrender ஆகிட்டதும் மனசு சும்மா இருக்குமான்னு நீ என்னைப் பார்த்து இந்தக் கேள்விய கேக்குறதா இருந்தா அதுக்கு நான் பதிலும் சொல்லிட்டா... 

 அவ்ளோ தான்டா. நிறுத்திக்கிறேன். உனக்கு பாடம் எடுக்க எனக்குத் தெம்பில்லை.



rameshrackson@gmail.com

(மீத பாகங்கள்... அச்சில் வெளிவரும்)

போர்ஹே – கதைகள், கட்டுரைகள் & கவிதைகள்

இந்நூலுக்கான முன்னுரை நூலில் மிக முக்கியமான ஒன்று அதிலிருந்து அவர் உதிர்க்கும் ஒரு விசயம் – ஒரு புதிய எழுத்தானது உடனடியான நிஜ வாழ்விலிருந்து சடக்கென்று வியாபங்கொள்வதில்லை, மாறாக ஏற்கனவே எழுதப்பட்டிருக்கும் பல நூற்றாண்டு இலக்கியங்களின் வாயிலாக சுற்றி வளைத்துப் பயணித்த பின்னேயே உருவாகிறது என்று தொடங்கும் பிரம்மராஜனின் முன்னுரையில், இளம் தலைமுறையினர் புதிய எழுத்துகளைத் தொடங்குவதற்கு, மொழிபெயர்ப்புகள் அவசியமானது. அந்த வகையில் போர்ஹெயின் வரவு நமக்கு உற்சாகமளிக்கக் கூடியது.

இந்தத் தொகுப்பில் ஆலெஃப் என்கிற கதையோடு தொடங்கிய போர்ஹேயின் படைப்புலகத்தில் எனது முதல் நுழைவு, ஏதோ ஒரு மூலையில் ஒமேகாவைப் பற்றி எழுதியதனால் தான் சாத்தியமானதா என்ன?

சுமார் ஒன்னரை ஆண்டுகட்கும் முன்னராக – இணையத்தில் இந்த நூலினைக் கொண்டுவர ஒரு Responsible Publisher வேண்டும் என்று அவர் பொதுவில் பதிந்திருக்கும் போது எங்களுக்கு பத்தாவது நூல் கூட வந்திருக்கவில்லை. இதில் என் மீது வைத்திருக்கின்ற நம்பிக்கை மட்டுமே இத்தனை கால தாமதமானாலும் அவரைப் பொறுமையாக இருக்க வைத்திருக்கிறது. யாருக்கும் வெளிப்படையாக இந்த ப்ராஜக்ட் பற்றி சொல்லவில்லை என்றாலும் நிறைய நண்பர்கள் என்னை ஆதரிப்பதைப் புரிந்து கொண்டேன்.

போர்ஹே ஏற்கனவே ஆங்காங்கு சில கதைகள் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. சிறுகதைத் தொகுப்பாகவும் வெளிவந்திருக்கிறது. பின்னவீனத்துவ புனைவு உலகில் தவிர்க்க இயலாத பெயர் போர்ஹெ.

இந்த நூல் – நம்பிக்கையுள்ளோர்கள் பாதுகாக்கின்ற ஹோலி பைபிள் போல. என்னைப் போன்று சிறுகதைகள் மீதும், புனைவுகள் மீதும் காதலுள்ளவர்களுக்கும் இருக்கும் என்பது என் அசையாத நம்பிக்கை. அதனால் தான் வடிவத்திலும் இத்தனை Rich.

இதில் எடிட்டிங்கில் மட்டும் கிட்டத்தட்ட இரண்டு வருடம் – மிகத் தீவிரமான உழைப்பு, – ஜீ.முருகன், பிரதாப ருத்ரன் என இன்னும் சில நண்பர்களின் உழைப்பிலும் உருவாகி இருக்கிறது.

இவரது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கதைகளுடன், கவிதைகள், கட்டுரைகள் என மிக முக்கியமான பொக்கிஷமாக இருக்கும் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

ஆம். இந்த நூலுக்கான ஆக்கம் – இந்த இரண்டு வருடங்களில் அதன் விலையைச் சற்று உயர்த்தியதுபோலவே..

இதில் Illustrationsமுதற்கொண்டு மூல புத்தகங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டவையே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தியிருக்கிறோம். அவரது மிகக்கடுமையான உழைப்பும், monotonousஆக இருந்தாலும் அவரை ஒருபொழுதேனும் உற்சாகமிழக்கச் செய்யவில்லை. மாறாக அவர் எனது கடினமான நேரங்களில் உற்சாகப்படுத்தியே வந்தார். Proffessionalism, Perfectionism, எதிலும் சமரசமற்றப் போக்கு என நாம் இன்னும் இவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்வதற்கு ஏராளமாக இருக்கின்றன.

சில விசயங்கள் பேசுவதற்கு இன்னும் நேரம் இருக்கிறது. இந்த அறிவிப்பு முன்பதிவுக்கானது.

போர்ஹே – கதைகள், கட்டுரைகள் & கவிதைகள்

மொழிபெயர்ப்பு – பிரம்மராஜன்

போர்ஹே – கெட்டி அட்டை – ராயல் சைஸ் – 320 பக்கங்கள் – விலை ரூ:550/-

முன் பதிவில் ரூ – 500 தபால் செலவு  – இலவசம்

யாவரும் பதிப்பகத்தின் வங்கிக் கணக்கு விவரம்-

A/c no.34804520231(Yaavarum Publishers)

SBI Bank- Chinmaya Nagar Branch

IFSC code.SBIN0007990

பணம் அனுப்பிவைத்த UTR நம்பருடன் உங்கள் செல் நம்பர் – முகவரியை அனுப்பி வைக்கவும்.

பின்னர் முக்கியமாகச் சொல்ல வேண்டியது என்னவென்றால் இது ஒரு limited edition. அடுத்த பதிப்பில் Paperback தான். என்னடா இது முன்பதிவிலேயே அடுத்த பதிப்பு பேசுகிறான் என்று தோன்றுகிறதா? அப்படித்தான் தோன்றும்.

(இதற்கு நீங்கள் காட்டும் ஆதரவு தான் – எங்களை இது போன்ற பல முக்கியமான முன்னெடுப்புகளை செய்யத் தூண்டும் – கிராஃபிக் நாவல், ஓவியங்கள் குறித்த புத்தகங்கள்)

நிலைக்கண்ணாடி – 1

தமிழ் இலக்கியச் சூழலை சிலாகித்தல் என்கிற பெயரில் புகழ்பாடிக் கெடுப்பதற்கு ஆயிரங்கைகள் கொண்ட கார்த்தவீர்ய அர்ஜூனனாய் பெரும்பான்மையான எழுத்தாளர்களும், கவிஞர்களும் புகழ்பாடிக் கொன்று வருகின்றனர், பத்திரிக்கைகளோ மற்ற ஊடகங்களோ கேட்கவே வேண்டாம். இங்கே வெளியாகும் செய்திகளை விட வெளியாக்காத செய்திகளுக்கு தான் மதிப்பு அதிகம். ஆனால் நிலைக்கண்ணாடி வேறு எந்த கோணத்திலும் செய்திகளைச் சொல்லாது, அது பிம்பமாக இருந்தாலும் இதன் கோணம் என்றைக்கும் மாறாதது. 

புத்தகக்கண்காட்சிக்கு ஆள் வரவில்லை என்று ஒருவரோடு ஒருவர் குறைபட்டுக் கொண்டிருகையில், நாம் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கின்ற நிலை எத்தகைய போலியானது என்பதைத் துகிலுரித்துக்காட்டுகிறது. இந்த முகநூல் பதிவு, மலையாள எழுத்தாளர் திரு.அசோகன் சருவில் எழுத்தாளர்களுக்கு தமிழ்நாட்டில் அளிக்கப்படும் மரியாதையை அப்பட்டமாக முன் வைத்திருக்கிறார்.

அசோகன் சருவில் – முகநூலில் இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது - 

பிரபல மலையாள எழுத்தாளர் அசோகன் சருவில் அவர்களின் சென்னை புத்தகவிழா அனுபவம் .. அவர் முகநூலில் பதிவிட்டது (1 /08 /2017 ).

மிகவும் ரசிக்கத்தக்க ஓர் அனுபவம் . துளிகூடக் கற்பனையைக் கலக்காமல் எழுதுகிறேன்.
சென்னை புத்தக விழாவின் நிறைவு நாள் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க நேற்று சென்னை மஹாநகரத்தில் சென்றேன் . வெளியே நல்ல சூடு . பகல் முழுதும் எழும்பூரில் உள்ள ஒரு ஹோட்டல் அறையில் வாசித்தும் முகநூலைப் பார்த்தும் நேரம் கழித்தேன்.  நம் முதலமைச்சர் திரு.பிணறாயி விஜயன் மஸ்கட் ஹோட்டல் அறையில் இருந்தும் ஊடக ஒளிப்பதிவாளர்களிடம் ” வெளியே போ” என்று ஆணையிட்டதுதான் நேற்றைய முக்கியச் செய்தி .

சாயங்காலம் ஐந்து மணிபொழுதில் புக் ஃபெயர் நடக்கும் ராயப்பேட்டை “வொய்.எம்.சி.எ” மைதானத்தைச் சென்றடைந்தேன். நூற்றுக்கணக்கான ஸ்டாலுகள் அணிவகுத்த மிகைவார்ந்த கலை-இலக்கிய உற்சவம். தமிழ் இலக்கியம் புத்தக-வெளியிடுதல் சிறப்பான ஓர் எதிர்காலத்தின் திருப்புமுனையில் என்பதை உணர்ந்தேன். “பாரதி புத்தகாலயம்” என்ற பதிப்பகம்தான் முன்னிலையில்.

நிகழ்ச்சி இனிதே தொடங்கியது . நிறைந்த அரங்கு . ஏராளமான எழுத்தாளர்கள் அரங்கில் கௌரவிக்கப்பட்டனர் . நாவலிஸ்ட் பிரபஞ்சன் அவர்கள் சிறப்பு அழைப்பாளர். அவர் என் கதைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துபேசினார். தமிழில் மொழிபெயர்த்த என் சிறுகதைத்தொகுப்பு “இரண்டு புத்தகங்கள் ” அவரிடமிருந்தது .மலையாளமும் தமிழும் கலந்து நானும் கொஞ்சம் நேரம் உரையாடினேன். அதாவது பேசினேன் .

ஓ… இவரோட வீர சூரசெயல்களைச் சொல்லத் தொடங்கிட்டாரே .. என்று நினைத்து வாசிப்பதை நிறுத்திவிடாதீர்கள். இனிமேல்தான் சுவையான அந்நிகழ்வு வருகிறது.

அரங்கிலிருந்தும் நேராகக் கெஸ்ட் ரூமுக்கு சென்றேன். அங்கு நான்கைந்துபேர் என்னருகே வந்து பத்திரிகையாளர்கள் என்று தங்களை அறிமுகம் செய்தனர். எனக்குப் பெருமையாக இருந்தது. அதாவது மோசமல்லாத ஒரு சம்பவம் அல்லவா அது ? என்னுடைய பேச்சு நன்றாக இருந்தது என்று கூறினார்கள். பிரபஞ்சன் என்னைப்பற்றிக் கூறியவற்றைச் செய்தியாகப் போடப்போகிறோம் என்றனர். நானும் நன்றி சொல்லி அவர்களை வணங்கினேன்.

அதற்குப் பிறகும் அவர்கள் அங்கேயே தயக்கத்துடன் நின்றுக்கொண்டிருந்தனர். என்னிடம் முக்கியமான ஒரு விஷயத்தைப் பேசவேண்டுமாம். ஒரு விபத்தின் நாற்றத்தை நான் உணரத்தொடங்கினேன். கேரளா முதலமைச்சரின் “வெளியே போ” என்ற விவாத பேச்சைப் பற்றியான கேள்வியோ ? எனக்குள் இருக்கும் அரசியல்வாதி திடீரென்று விழித்துக்கொண்டான். என்ன பதில் சொல்லலாம் ?

ஆனால் அவர்கள் சொன்னது மற்றொரு விஷயம். செய்தி நன்றாகப் போடுவதற்கான பிரதிபலனாக நான் அவர்களுக்குப் பணம் கொடுக்கவேண்டுமாம். இப்படியொரு ஏற்பாட்டைப் பற்றியான விபரத்தை நான் கேட்டதேயில்லை என்பதால் வியந்தேன். மிகுந்த அவமானம். உங்களின் விளம்பரம் எனக்குத் தேவையில்லை என்று கறாராகக் கூறினேன். ஆனால் அதில் ஒருவர் பவ்வியமாக வணங்கி, சொன்னார் “ஏதாவது கொடுங்க சார் , பயணக்கூலியாவது ..”

முன்பு அலுவலகத்தில் வேலைபுரியும் காலத்தில் என்னைப் பற்றித் தெரியாத சிலர் என் மேஜை மீது லஞ்சபணம் வைப்பார்கள். அப்போதெல்லாம் எனக்குப் பாதம் முதல் சிரஸ்ஸு வரை ஒரு நடுக்கம் வரும். வருடங்களுக்குப் பின் அதே நடுக்கம் இப்போது மீண்டும் . உச்சத்தில் அலறினேன் “வெளியே போ”

*

நிலைக்கண்ணாடியிலிருந்து